Martha Ojeda, Coalición pro Justicia en las Maquiladoras over de samenwerking met TIE-Netherlands en het PLA

Printervriendelijke versieSend by email

“Mijn eerste activiteit met TIE was de tour van een arbeider van het bedrijf Duro Bags in 2000 door de V.S. en Canada. TIE had geholpen om dit te organiseren. Duro Bags is een Amerikaans bedrijf uit de Mexicaanse vrijhandelszone bij de grens.

Martha Ojeda, Coalición pro Justicia en las Maquiladoras, about the cooperation with TIE-Netherlands and the PLA: "My first activity with TIE was the workers tour of the company Duro Bags in 2000, through the US and Canada. TIE helped to organise it. Duro bags is an American Company that works in the Mexican Free Trade Zones at the American - Mexican border.   

Toen de werknemers een democratische vakbond wilden oprichten ontsloeg het bedrijf alle vertegenwoordigers van de werknemers. Door de tour lukte het ons voor de eerste keer om een bezoek te brengen aan het moederbedrijf van de opdrachtgever, het kledingbedrijf GAP in Californië, en op deze manier druk uit te oefenen op GAP opdat zij Duro zouden dwingen om de rechten van haar werknemers te respecteren. Het was een hevige en harde strijd. De werknemers van Duro hebben veel geleerd en sommigen zijn nog steeds actief.

Toen  wij als CJM actief gingen deelnemen in het PLA kwamen de ontwikkelingen in een stroomversnelling. Het PLA echter is een echt democratisch platform waarbinnen uitwisseling van methodes en van trainers plaatsvindt op basis van gelijkheid. Als wij steun nodig hebben, dan kunnen wij erop rekenen dat wij die ook krijgen. Binnen het PLA steunt men elkaar en de solidariteit bereikt ook de basis in de verschillende landen. Niet alleen in Latijns Amerika maar er komt ook steun uit Nederland. In het PLA bouwen wij samen kennis en ervaring op, zowel als coördinatoren in onze bijeenkomsten en uitwisselingen, maar ook de basis zelf bouwt nieuwe kennis en ervaring op via directe acties en uitwisselingen.

In Mexico bestaat een maffiose samenwerking van bedrijven, corrupte vakbonden en de overheid. Zij vormen een muur waar wij jarenlang tegenaan hebben gelopen zonder hem te kunnen doorbreken. De vrijhandelsverdragen tussen de VS, Mexico en Canada bieden de bedrijven onschendbaarheid bij dit soort praktijken. Door de samenwerking binnen het PLA en de financiële steun vanuit Nederland hebben wij een groep arbeiders kunnen opleiden tot “juridische raadslieden”. Zij verdedigen nu zelf hun collega’s en wij zijn niet meer afhankelijk van corrupte advocaten.

Binnen het kader van het PLA hebben onze activisten geleerd hoe ze productie mapping kunnen inzetten als instrument om mensen te organiseren. Zij zijn daarmee aan de gang gegaan met de werknemers van KSS en TRW (auto-onderdelenbedrijven uit de vrijhandelszones). Door zelf te berekenen hoeveel zij produceren, hoeveel zij kosten en hoeveel winst zij voor hun werkgever binnen brengen, ontdekten de werknemers zelf hoe zij werden uitgebuit en vanaf dat moment lieten zij zich niet meer door hun baas in de maling nemen. Voor het eerst in de geschiedenis van de Mexicaanse vrijhandelszones hebben de werknemers van deze bedrijven zich nu binnen hun bedrijf op de werkplek georganiseerd en macht opgebouwd. Zelfs door mensen te ontslaan kon de werkgever de macht van zijn werknemers niet meer breken.

Terwijl wij vroeger steeds probeerden een democratische vakbond op te richten, die dan vervolgens niet geregistreerd werd en kapot gemaakt, organiseren de werknemers zich nu in “coalities’ die onder druk van de organisatie op de werkvloer rechtstreeks met de werkgever onderhandelen. De werknemers zijn nu proactief; zij ontwikkelen hun eigen strategie. Het zijn nu de werkgevers die moeten reageren op onze acties. Vroeger werden wij altijd belazerd door de arbeidsrechtbanken en het Ministerie van Arbeid. Zij stelden beslissingen eindeloos uit zodat wij nooit ons recht konden opeisen. De advocaten die wij inhuurden lieten zich omkopen door de werkgevers of de corrupte vakbonden. Nu hebben wij onze eigen werknemers/raadslieden die ons verdedigen. Nu bezetten de werknemers gewoon de rechtbank totdat deze zwart op wit de tijd en plaats voor de rechtszitting heeft vastgesteld.

Dankzij de samenwerking binnen het PLA krijgen wij nu solidariteit van grote vakbonden zoals de CUT in Brazilië. Het solidariteitsverzoek van de werknemers van TRW staat nu op de site van de CUT en wordt verspreid door heel Brazilië. Vroeger liepen dit soort verzoeken altijd stuk op de gevestigde vakbondsstructuren. Ook kregen werknemers uit de vrijhandelszones nooit steun van de Internationale Metaalbond. Die werkte alleen via de gevestigde (corrupte) vakbonden in Mexico, zoals de CTM. Dankzij druk vanuit Brazilië zijn vertegenwoordigers van de IMB nu komen praten met de werknemers van KFS. En deze week is een groep vakbondsleden van de UAW (United Auto Workers) uit Michigan in drie bussen 2.600 km naar de Mexicaanse grens gereden om samen met hun collega’s van TRW aan beide zijden van de grens te protesteren tegen de vrijhandelsverdragen en de vernietiging van werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden die deze veroorzaken. De politie greep in en gebruikte geweld. Omdat het ook Amerikanen betrof was dit landelijk nieuws. Die vakbondsleden hebben zelf hiertoe besloten hoewel hun eigen vakbond hieraan niet wilde meewerken. Zo zie je solidariteit tussen de basis in beide landen ontstaan. Dit was niet mogelijk geweest als een aantal werknemers van TRW niet eerder een tour door de VS hadden gemaakt, met financiële steun van TIE in het kader van het PLA.”

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren