Vrouwen in Braziliaanse vakbond

Printervriendelijke versieSend by email
 
De Braziliaanse Marcela Bomfin werkt in een kinderdagverblijf in Curitiba en is vakbondsbestuurder van gemeente ambtenaren. Binnen het vrouwencollectief van de vakbond zet ze zich speciaal in voor vrouwelijke werknemers: “Omdat er vaak te weinig aan hun belangen wordt gedacht en we in een macho-cultuur leven.”
 
The Brazilian Marcela Bomfin works in a child care centre in Curitiba and is union leader for public sector workers. Through the women's collective of the union, she especially devotes to the female workers: "because often their interests are not sufficiently thought of and because we live in a macho-culture."
 
Marcela Bomfin was deze maand op de Young Workers Gathering 2010 in Turkije. Ze deelde er haar ervaringen binnen de Verenigde Arbeiderscentrale in Brazilië (Central Única dos Trabalhadores, CUT) en gaf speciale aandacht aan de rol van vrouwen binnen vakbonden. Met haar 28 jaar is ze een jonge maar ervaren vakbondsleidster én feministe.  
 
Vrouwenperspectief
De CUT is met ruim 7 miljoen leden de grootste en meest invloedrijke vakbond van Brazilië. De nationale vakbond is onderverdeeld in sectoren en functioneert op staatsniveau in elk van de 27 deelstaten. Zowel op nationaal niveau als ook in elke staat heeft de CUT een vrouwen secretariaat. Dit bestaat uit een vrouwencollectief van actieve vrijwilligers en een hoofd dat elke drie jaar door de vakbondsleden gekozen wordt. De vrouwen van het collectief praten over de problemen van werkende vrouwen in Brazilië en zij zetten acties op om hun belangen binnen de Braziliaanse macho-cultuur te behartigen.
 
Marcela Bomfin is sinds drie jaar lid van het vrouwencollectief van de CUT in de deelstaat Paraná: “De wereld van de vakbonden dacht niet genoeg aan specifieke problemen die vrouwen aangaan. Vrouwen werken bijvoorbeeld vaak dubbele diensten: op het werk en thuis. Ook zijn crèches op de werkplek voor werkende vrouwen hard nodig. Dankzij het vrouwensecretariaat hebben we nu kinderopvang tijdens vakbondsbijeenkomsten, maar op nationaal niveau werken we er nog aan. Er zijn veel vrouwen binnen de CUT, ongeveer 40% van de leden, dus het is van belang dat er ook vanuit een vrouwenperspectief gedacht wordt.”
 
Meest precaire omstandigheden
In Brazilië zijn sinds de jaren ’70 steeds meer vrouwen gaan werken. Vrouwen werken veelal onder de meest precaire omstandigheden en in de informele economie. Volgens de Internationale Arbeidsorganisatie hebben ruim 19 miljoen vrouwen moeilijkheden om de arbeidsmarkt te betreden en onder acceptabele arbeidsomstandigheden te werken. In tijden van economische crisis zijn het vaak de vrouwen die als eerste ontslagen worden. Op de werkvloer hebben vrouwen te maken met seksuele en morele intimidatie.
 
Het vrouwensecretariaat van de CUT gaat niet alleen over werk. Thema’s als gezondheid, abortus en geweld tegen vrouwen staan net zo hoog op de agenda. In elke lokale afdeling biedt de CUT psychologische en juridische hulp aan slachtoffers van geweld. Het secretariaat in Paraná heeft een campagne gevoerd voor de legalisering van abortus en probeert vrouwen bewust te maken van anticonceptiemiddelen. De groep bestaat uit ongeveer tien actieve leden, maar met acties krijgen ze ruim 200 vrouwen, en soms ook mannen, op de been.
 
Dat vrouwenkwesties voor de CUT niet onbelangrijk zijn werd duidelijk op 8 maart dit jaar, toen de CUT een 10-daagse wandeltocht organiseerde ter ere van internationale vrouwendag. De CUT vroeg op deze dag speciale aandacht voor gelijkheid in lonen tussen mannen en vrouwen. Ondanks het tekenen van Conventie 100 van de Internationale Arbeidsorganisatie omtrent Gelijke Vergoeding, is dit in Brazilië nog niet bereikt. De lonen van vrouwen in Brazilië zijn gemiddeld 30% lager dan die van mannen.
 
Toch zijn er volgens Rosane da Silva, hoofd van het nationale vrouwensecretariaat, binnen de CUT slechts zes vrouwen onder de 25 leiders aan de top. En hoewel er volgens de statuten een minimum van 30% vrouwen alle vakbondsbijeenkomsten moet zijn, wordt dit in de praktijk niet gehaald.
 
Geen respect
Binnen de CUT is er respect voor het vrouwensecretariaat, meent Marcela, maar binnen het gezin krijgen veel vrouwen dat respect niet: “Mannen zijn vaak tegen de actieve deelname van hun vrouw in vakbonden. Zij zien liever dat hun vrouw zich geheel wijdt aan het huishouden en het gezin.” De vrouwen binnen het collectief zijn allen feministische activisten, zoals Marcela zichzelf ook noemt. Zij hebben de vrijheid om zich volledig voor werkende vrouwen in te zetten. Marcela probeert vrouwen binnen de vakbond meer te laten deelnemen, maar dat is vaak moeilijk. “De macho-cultuur in Brazilië is het grootste obstakel voor ons werk.”
 
Marcela steunt ook het beginnende idee van een LGBT secretariaat binnen de CUT. Er is nog altijd veel discriminatie jegens deze groep op de werkplek. Marcela: “een homoseksueel heeft geen recht op pensioen of andere bescherming als zijn partner overlijdt, terwijl heteroseksuelen dat wel hebben.” Met haar ervaring wil ze graag meehelpen met het opzetten van zo’n secretariaat.
 
De oprichting van het vrouwensecretariaat binnen de CUT is een belangrijke verwerving voor de vrouwenbeweging, aldus Marcela. Het zorgt voor een rol voor vrouwen in de beslissingsstructuren van de CUT en op die manier worden vrouwenstandpunten gehoord. Maar zowel binnen als buiten de vakbond is er nog veel om zich voor in te zetten. “Ik zou willen dat meer vrouwen binnen de CUT deelnamen, beslisten en leiders zijn. En de strijd voor betere arbeids- en levensomstandigheden voor vrouwen is nog steeds bezig en erg hard nodig.”
   

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren