Kaderlid FNV Bondgenoten komt op voor vrouwelijke collega’s uit vrijhandelszones in Sri Lanka

Printervriendelijke versieSend by email

Gesina Hoogsteen was namens de sector industrie aanwezig bij een uitwisseling in Sri-Lanka met vrouwelijke vakbondsleden uit Vrijhandelszones en hield een presentatie. Hieronder volgt een verslag van de bijeenkomst geschreven door Gesina. “Het was zeer leerzaam om vanuit mijn presentatie over decent werk en flexwerkers, me te realiseren dat we allemaal in wezen gemeenschappelijke en herkenbare problemen hebben”. 

TIE Nederland is sinds 2010 betrokken bij een uitwisselingsprogramma ter ondersteuning van vrouwelijk leiderschap in vrijhandelszones in verschillende landen in de wereld. In Maart 2012 vond er een uitwisseling plaats in Sri-Lanka met vrouwelijke vakbondsleden uit Vrijhandelszones in Sri Lanka, Mexico en Indonesie. Gesina is kaderlid van FNV bondgenoten en lid van Werkgroep internationale solidariteit (WIS).

Mijn naam is  Gesina Hoogsteen en ik werk als arbeidshygiënist en preventiemedewerker bij Albemarle Catalysts, Amsterdam. Ik ben kaderlid van FNV bondgenoten en lid van Werkgroep internationale solidariteit (WIS), namens industrie.

In maart 2012 was ik uitgenodigd  bij een  internationale kaderuitwisseling in Sri Lanka van actieve vrouwelijke (en mannelijke) kaderleden die werkzaam zijn in Vrijhandelszones  (FTZ) uit de landen Sri Lanka, Indonesië en Mexico .  

Het doel van deze bijeenkomst  was om de problemen rondom de arbeidsomstandigheden en arbeidsvoorwaarden en het recht om je te organiseren met elkaar uit wisselen. Om beter zicht te krijgen op welke  strategieën er in de verschillende landen ontwikkeld zijn om te komen tot een (vakbonds)organisatie op de werkplek.  Te analyseren wat tot positieve resultaten heeft geleid en welke problemen we zijn tegengekomen.  Centraal stond de vragen wat we van elkaars ervaringen  kunnen leren en hoe we elkaar internationaal kunnen ondersteunen, in het bijzonder als het gaat om dezelfde bedrijven die in de verschillende landen werkzaam zijn. Hoe bouwen we aan een internationaal netwerk?

 

Ik ben eerder in Wit Rusland geweest voor kader uitwisseling met het vrouwen netwerk van de onafhankelijke vakbonden. Ik was uitgenodigd om mijn ervaringen als vrouwelijk kaderlid te kunnen delen. In het verleden heb ik ervaring opgedaan  met vrouwen netwerken en commissies gelijke behandeling van de OR,  CORan (Akzo Nobel periode voordat we Albemarle werden) en de afgelopen 5 jaar met het vrouwen netwerk van Wit Rusland. Daarnaast vind ik het belangrijk om de ervaring en kennis die ik heb opgedaan in mijn huidige functie (arbeid en gezondheid) te delen met andere collega’s elders in de wereld.

De uitwisselingsdagen in Sri Lanka verliepen in ontspannen en gemoedelijke sfeer. Na de culturele avond op de 1e dag met dans en zang was het ijs gebroken. De vrouwen uit Sri Lanka die de 1e dag best wel bescheiden en verlegen waren hadden daarna minder schroom  en er ontstond hierdoor  een  warme, open en spontane band met elkaar.

Veel onderwerpen kwamen aan bod in de presentaties over de werkomstandigheden in de Vrijhandelszones  van de Mexicaanse en Sri Lanka delegaties. De delegatie uit Sri Lanka bestond  uit Tamil en Singalese vrouwen,  met elk hun eigen taal. De tolken hadden een hele kluif om Engels, Singalees, Tamil en Spaans over en weer te vertalen.  Na de presentaties, werd in groepjes nader geïnventariseerd wat belangrijke eigenschappen/talenten zijn voor vrouwelijke leiders.  Welke  strategieën zijn er ontwikkeld in de verschillende landen voor het organiseren van werknemers. Welke functies hebben  vrouwelijke werkneemsters in de vakbond. Hoe kun je de invloed van vrouwen binnen de bestaande vakbond versterken etc.  Hoe betrekken we meer werkneemsters bij de organisatie. Het was lastig om het tijdschema van de agenda aan te kunnen houden, zoveel was er te bespreken en uit te wisselen.

Verassend was dat ik een avond en nacht in een boarding house met de Mexicaanse delegatie heb doorgebracht. Dat is het huis waar de vaak relatief jonge vrouwen die in de Vrijhandelszones werken in Sri Lanka wonen. Ze wonen hier ver van hun vertrouwde familieomgeving. Deze ‘boardinghouse’ bevindt zich niet altijd in de nabijheid van de fabriek. Ze hebben daar nooit privacy omdat ze de slaapkamer altijd delen met meerdere vrouwen. In dezelfde slaapkamer maken ze ook hun eigen eten klaar. De ruimtes zijn donker, worden niet gekoeld  en muskieten hebben vrij spel.  Buiten in een open plaats kunnen ze zich wassen als ze gewerkt hebben. Ook hier geen privacy. Zo ver van huis, een vreemde taal en na lange werkdagen is het lastig wennen en eenzaam in zo’n woonsituatie voor de jonge Tamil vrouwen. Voor mij en de Mexicaanse delegatie was het na  1 nacht al onvoorstelbaar dat je zo jaren zou moeten wonen.

 

Wat ik het meest opvallend vond van het seminar was de openheid, motivatie, de gedrevenheid en gretigheid  om van elkaar te leren. Het bleek dat elk land wel zijn rechten heeft voor goede arbeidsomstandigheden en om discriminatie tegen te gaan. Echter de werknemers worden deze rechten vaak onthouden door corruptie, agressie en geweld (vooral in Mexico).  Ook worden de werknemers onkundig gehouden over wat hun rechten zijn (vooral in Sri Lanka en Indonesië). Daarbij is het lastig voor vakbonden om zich in een Vrijhandelszone te kunnen organiseren. Meestal zijn er in  de Vrijhandelszones geen vakbonden, of als je vakbondslid wordt kan je vaak je baan verliezen. Het wordt je als werknemer moeilijk gemaakt om voor je rechten op de komen. De vakbonden die zich weten te organiseren  in de Vrijhandelszones zorgen er vooral voor dat de werknemers van hun rechten bewust worden en bouwen zo langzamerhand hun organisatie op.

Het resultaat van dit seminar  is dat er een actieplan  gemaakt is  voor  een internationaal netwerk. Het opbouwen van  internationale solidariteit tussen de verschillende landen voor en door werknemers in Vrijhandelszones via sociale media. Hiervoor zal een contactlijst worden bij gehouden.

  

De verschillen met Nederland zijn met name de arbeidsomstandigheden. De vrouwen moeten langdurig dezelfde handelingen uitvoeren wat tot beroepsziektes kan leiden.  Ook worden de vrouwen aan stoffen blootgesteld waarmee ze werken zoals op de huid en door inademing. Hierdoor krijgen ze op de  lange termijn gezondheidsproblemen zoals longproblemen, huiduitslag of worden zelfs onvruchtbaar. De hygiënische omstandigheden zoals van de toiletten zijn vaak slecht. De maaltijden zijn eentonig, vaak dal (linzen) met curry en brood wat ook aan honden en katten wordt gegeven, gedroogd vis waarop de kat heeft geslapen. Daarbij spelen ook de taalproblemen een rol waardoor  vaak geen echte eenheid en ondersteuning tussen Tamil en Singalese medewerksters op het werk ontstaat .

Gedurende de arbeidsjaren bouwen ze rechten op (zogenaamde service nummer), bijvoorbeeld een vrije dag per maand. Als je echter door omstandigheden bijvoorbeeld een dag later terugkomt verspeel je de rechten en moet je deze weer opnieuw opbouwen. Omdat de werkgever niet echt wil dat vrouwen zwanger worden, wordt dit vaak verzwegen. Als je je ziek voelt, willen ze dat je toch perse aan het werk gaat waarbij je wordt voorgehouden dat medicijnen voor je zal worden geregeld wat uiteindelijke dan niet blijkt te gebeuren.  Alles draait om de productie targets ten koste van alles te halen.

Een overeenkomst is dat ook hier de voedselprijzen zijn gestegen. Echter de impact is in Sri Lanka veel groter voor de werknemers mede in relatie met het besteedbaar inkomen.  Zo is de prijs van kokosnoot gestegen. In Sri Lanka eten ze 3 x per dag een warme maaltijd met curry. In curry is kokosnoot verwerkt. Een verhoging heeft door het dagelijks gebruik van tenminste 3 kokosnoten  al een grote impact.

Het was zeer leerzaam om vanuit m’n eigen presentatie die over decent werk en flexwerk ging,  me te realiseren dat we allemaal in wezen gemeenschappelijke herkenbare problemen hebben en hoe belangrijk een vakbondsorganisatie is.

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren