FNV Jongeren hebben respect voor dappere Wit Russen

Printervriendelijke versieSend by email

Op 31 juli reisden 4 jonge kaderleden van FNV Bondgenoten met TIE naar Wit Rusland voor de ‘jongeren zomerschool’. Door de repressie in Wit Rusland verliep de activiteit niet zonder problemen. Het versterkte wel de solidariteit en samenwerking tussen de Wit Russische en Nederlandse jonge vakbondsleden. 

Jonathan en Dennis werken bij DAF Trucks, Marjolijn is organizer bij DAF en Peter werkt bij Croon elektrotechniek. Ze zijn allemaal kaderlid in de metaalsector en actief in de Werkgroep Internationale Solidariteit (WIS) Metaal van FNV Bondgenoten. TIE zocht jonge kaderleden die hun ervaringen binnen de bond willen delen met jongeren van de onafhankelijke vakbonden in Wit Rusland (BKDP). Daarom reisden ze afgelopen weekend naar de Belarussische hoofdstad Minsk, en vanuit daar door naar Soligorsk. Soligorsk staat bekend als een mijnbouwstad en veel deelnemers werkten dan ook in die sector. Daarnaast waren er Wit Russische jongeren werkzaam in de olie industrie en in de metaalsector. Ze vormen samen het BKDP Jongerennetwerk, en proberen de positie van jongeren op de arbeidsmarkt en binnen de bond te versterken. De BKDP is de enige onafhankelijke vakbond in het dictatoriale Belarus en heeft daarom veel te maken met repressie en tegenwerking.

Elke dag verhuizen  

Dennis was al eerder in Belarus geweest, Peter reisde in november vorig jaar voor de WIS metaal naar Rusland, en voor Jonathan en Marjolijn was dit hun eerste reis voor de bond. Samen met TIE bereidden zij zich voor op de situatie en het programma, maar toch was de werkelijke situatie verassend voor hen. Jonathan: “Ik wist weinig van Wit Rusland en de BKDP, maar ik heb nu gezien dat ze weinig vrijheid hebben om actie te voeren en andere vakbondsactiviteiten te doen. Terwijl dat juist belangrijk is voor een vakbond. Toch had ik niet het idee dat de leden heel bang waren.” Peter wist wel dat de vakbond in Wit Rusland onderdrukt wordt, maar had geen beeld van hoe dit in de werkelijkheid vorm zou krijgen. Tijdens hun bezoek maakten ze dit zelf mee: de onafhankelijke bonden wordt op veel plekken geweigerd om bijeen te komen of activiteiten te organiseren. De zomerschool moest dit jaar elke dag verhuizen, omdat de hotels, restaurants of andere ruimtes hen de seminar ruimte toch ineens niet bleken te kunnen verhuren. Onnodig verontschuldigden de Wit Russische deelnemers en organisatoren zich hier veelvuldig voor. Ook uitten ze uitgebreid hun medeleven vanwege de MH17 vliegramp. De Nederlandse groep gaf aan dat de positie van het Wit Russische regime geen reden was voor gebrek aan goede samenwerking en solidariteit tussen de bonden.      

Op de eerste dag stond het thema ‘motivatie van jonge leden’ op de agenda. De twee groepen bespraken wat in elk land de belangrijkste uitdagingen zijn om jongeren bij de bond te betrekken, en wat zij desondanks toch als mogelijkheden zien om meer jongeren te werven. Verassend was dat de conclusies in beide landen erg overeenkwamen. Beide groepen gaven aan dat gebrek aan zichtbaarheid van en informatie over de bond een factor is waardoor weinig jongeren lid zijn, en dat meer zichtbaarheid, goede informatie en campagnes hierbij kunnen helpen. In wit Rusland is een extra moeilijke factor hierbij dat het dictatoriale regime vrijwel alle media in handen heeft en de BKDP hierin negeert of negatief weergeeft. Ook speelt in beide landen de weerstand van de werkgever een rol, vaak in combinatie met de tijdelijke contracten die de meeste jongeren hebben; zij willen daarom nog geen risico’s nemen. Tenslotte gaven beide groepen aan dat individualisme heerst en veel jongeren hun arbeidssituatie lijken te accepteren in plaats van voor verbetering te vechten. Samen bespraken de Nederlandse en Wit Russische jongeren mogelijke oplossingen hiervoor en hun eigen rol hierin. Natuurlijk waren er ook verschillen. Peter: “De repressie is hier veel sterker. Ik kan tegen mijn werkgever zeggen dat hij een eikel is, hier hebben ze dan meteen oorlog. Bovendien is het gemiddelde inkomen hier veel lager; de helft ervan gaat op aan voedsel.”

De basis van organizing

Dag twee was gewijd aan organizing. Marjolijn gaf, met ondersteuning van Dennis, een korte workshop over de methode en hoe zij dit bij DAF toepast. De jongeren oefenden in rollenspellen hoe zij achter de ‘issues’ van werknemers komen en hen kunnen overtuigen hier iets aan te doen. Marjolijn: “De tijd was heel kort om een goede workshop te geven, maar de Wit Russen reageerden goed; ze waren gemotiveerd en stelden veel vragen. Sommige leden hadden al best veel ervaring met organizing, voor anderen was het helemaal nieuw. Ik vond het leuk om te horen wat zij zelf al met organizing doen. Helaas was er niet genoeg tijd voor het gedeelte over leiderschap. We hebben alleen een basis kunnen leggen.” Ook voor de Nederlandse deelnemers was de workshop nuttig. Peter: “Marjolijn gaf een aantal goede tips, zoals dat je open vragen moet stellen en anderen veel moet vragen in plaats van zelf veel te praten. Jonathan heeft het belang van ‘LSD’ onthouden: Luisteren, Samenvatten en Doorvragen, als je in gesprek bent met collega’s. De dag werd afgesloten met een heerlijke traditionele Wit Russische maaltijd in een ‘datcha’, een buitenhuis net buiten Soligorsk. 

Het Wit Russische jongerennetwerk zou de derde dag verzorgen en ingaan op het thema ‘campagnes en communicaties voor en door jongeren’. Helaas moesten we de laatste dag na een uur aflassen. BKDP was voor de derde dag op een rij geweigerd een seminarruimte te huren en het enige beschikbare vakbondskantoortje was door gebrek aan airconditioning veel te warm. Het was buiten immers 35 graden. Marjolijn: “dat vond iedereen jammer, ook omdat we daardoor minder van hun hebben gehoord dan zij van ons, maar het kon niet anders.” Anderzijds gaf het weer eens goed aan hoe lastig het vakbondswerk van de onafhankelijke bond in Belarus is. Het zorgde voor veel respect van de Nederlandse jongeren voor de Wit Russen.  Peter: “Als buitenlander valt het mee, maar zij worden erg tegengewerkt. Je ziet hoeveel energie er nodig is om een eenvoudige conferentie te beleggen. Ik heb veel respect voor het harde werk dat ze leveren.”

Nuttig en inspirerend

De sfeer binnen de groep was goed en de gastvrijheid was voor de Nederlandse groep hartverwarmend.  Terug in Nederland gaan de Nederlandse jongeren hun achterban over hun ervaring in Belarus vertellen. Jonathan wil dit doen in de kadergroep van DAF en de CAO groep. “Ik wil vertellen welke risico’s ze daar lopen, maar hoe ze desondanks enthousiast en positief zijn. Wat betreft organizing zijn de groeiende, ik denk dat ze nog veel zullen bereiken net als wij.” Marjolijn wil het nut van internationale uitwisselingen terugkoppelen in Nederland: “Het is goed om dit te blijven doen, want als je lang alleen in Nederland werkt wordt je misschien een beetje vakblind. Nu weet je ook hoe vakbondsactivisten het elders aanpakken. Het inspireert!”

   

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren