"En als het dan soms even tegenzit..., dan ga ik vooral even terugdenken aan de verhalen van onze Russische collega’s”

Printervriendelijke versieSend by email

Interview met Gerrit Knol en Marjolijn Pen

Gerrit Knol is kaderlid bij Scania Trucks in Zwolle. Marjolijn Pen is organiser bij DAF Trucks in Eindhoven. Van 22-25 april namen zij met FNV-bestuurder Petra Bolster deel aan een scholingsweekeinde over vakbondsopbouw op de werkplek in de buurt van Moskou. De scholing maakt deel uit van een solidariteitsproject met de onafhankelijke Russische vakbeweging vanuit  de FNV Sector Metaal . Het project wordt gecoördineerd door de WIS-Metaal in samenwerking met TIE-Netherlands. Aan het seminar namen nieuwe activisten deel van drie Russische vakbonden, de MPRA(metaal);  Novoprof (voeding en horeca) en Diestvije(artsen en verpleegkundigen).

Waarom ben je gegaan?

Marjolijn: Ik ben erg geïnteresseerd in internationaal vakbondswerk. Veel bedrijven globaliseren en ik vind dat je als vakbond hierin niet kunt achterblijven. Daarnaast vind ik het ook belangrijk en goed om te weten hoe het er in andere landen aan toe gaat op het gebied van vakbondswerk. Ik ben er namelijk van overtuigd dat je hierin veel van elkaar kan leren.

Gerrit: Ik ben meegegaan omdat ik als kaderlid nieuwsgierig was naar het vakbondswerk in andere landen, en dan met name in landen waar men niet de vrijheid heeft zoals wij die in Nederland hebben.  Ik wilde graag een steentje bijdragen (voor zover mogelijk) aan het tot stand brengen van goed werkende en georganiseerde vakbonden in Rusland.

 

Wat heb je meegemaakt?

Gerrit: Ik heb een seminar meegemaakt van twee dagen waarbij mensen van verschillende Russische vakbonden aanwezig waren. Beide dagen waren met vooral praktische opdrachten gevuld waar wij als Nederlanders actief aan hebben meegedaan. Bij het uitvoeren van deze opdrachten kwamen de verschillen goed aan het licht. Op de dag van de terugreis hebben we gelukkig  de gelegenheid gehad om Moskou te bekijken, hier heb ik echt van genoten.

Marjolijn:  De deelnemers waren vooral activisten van nieuwe, pas opgerichte vakbonden. De eerste dag ging het erover hoe je een vakbondscampagne opzet en hoe je het bedrijf waar je werkt in kaart brengt. De deelnemers hadden ook als huiswerk meegekregen om hun bedrijf in kaart te brengen. Dat heb ik ook gedaan voor een fabriek in de campagne waarin ik werk. Dus ik heb ook mijn ‘bedrijfskaart’ laten zien en uitgelegd hoe deze tot stand is gekomen.

De tweede dag ging vooral over hoe je mensen bij een campagne betrekt, hoe zorg je ervoor dat je campagne succesvol is en hoe maak je een plan om te winnen. Deze dag was heel praktisch opgezet. De deelnemers kregen opdrachten die ze in groepjes moesten uitwerken en voor de groep presenteerden. Waarna de groep feedback hierop gaf. Heel bruikbaar en concreet en dat vonden de deelnemers ook.

Op maandag, de dag dat we terugvlogen,  hadden we nog heel even de tijd om wat van Moskou te zien. Dus de foto’s op Het Rode Plein zijn gelukkig ook gemaakt.

 

Wat blijft je bij? / Wat heb je geleerd?

Marjolijn: Wat me vooral bij blijft is het grote verschil in omstandigheden waaronder deze activisten hun vakbondswerk doen.

“Waar je bij ons als actief kaderlid een slechte beoordeling kunt krijgen, staat daar in het ergste geval je leven op het spel.“

Daarnaast zitten ze daar nog heel erg in de opbouwfase. Ze willen dat de/hun vakbond gericht is op het collectief maken van issues die spelen en zo samen met hun leden de problemen oplossen. Dit in tegenstelling tot de oude Sovjetbonden die vooral cadeautjes en trips naar vakantiewoningen aan hun leden weggeven. En dat maakt dat ik nu terdege weer besef hoe goed we het hebben in Nederland. In algemene zin en in het uitoefenen van ons vakbondswerk. Dat neemt niet weg dat wij ook in Nederland keihard moeten blijven knokken voor onze verworven rechten. Want het is geen gelopen race en als we verslappen proberen de werkgevers de klok weer terug te draaien.

Gerrit: Wat me voor altijd zal bijblijven is het feit dat deze mensen ondanks alle risico’s die zij lopen toch de moed hebben om voor hun rechten op te komen, ook al kost hun dit hun baan of misschien wel hun vrijheid of erger. Ik ben na dit weekeind er nog meer van doordrongen en overtuigd dat wij in Nederland er voor moeten vechten dat wij onze rechten behouden.

 

Wat ga je ermee doen in je eigen vakbondswerk?

Gerrit:

Ik zal mijn vakbondswerk met een nog grotere overtuiging gaan doen en mensen ervan proberen te overtuigen dat wij onze rechten NOOIT mogen laten afpakken of inperken!”

Marjolijn: Dit bezoek heeft me nog meer het besef gegeven dat we moeten blijven strijden voor wat we bereikt hebben. En als het dan soms even tegenzit en het niet zo snel of makkelijk gaat als ik het graag zou zien, dan ga ik vooral even terugdenken aan de verhalen van onze Russische collega’s. Die nog aan het begin staan met het opbouwen van een moderne vakbond onder enorm uitdagende en moeilijke omstandigheden. En dan gewoon weer de schouders eronder en doorgaan voor de goede zaak. Want dat is en blijft absoluut nodig.

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren