Iván Saldias (TIE-Chile) over het Programma Latijns Amerika

Printervriendelijke versieSend by email

“Ik heb van 1978 tot 1996 als politiek vluchteling in Duitsland gewoond. Toen ben ik teruggekeerd naar Chili en heb via een Chileense vluchteling uit Nederland contact gelegd met TIE-Netherlands. Van daaruit zijn wij tot een samenwerking gekomen op het vlak van scholing van Chileense vakbondsleden. In de periode 2000- 2003 hebben wij in Chili een team gevormd van mensen die geïnteresseerd zijn in de opbouw van een democratische vakbeweging in Chili en hebben de naam TIE-Chile aangenomen.

Iván Saldias (TIE-Chile) on the Latin America Programme (PLA): "I lived from 1978 untill 1996 as a political refugee in Germany. Then I went back to Chile, and via a Chilean refugee in the Netherlands I got into contact with TIE-Netherlands. We started cooperation in the field of education for Chilean union members. In the period 2000-2003 we formed a team in Chile consisting of people interested in the building and strengthening of a democratic union movement in Chile and we called it TIE-Chile."

Het belangrijkste verschil tussen het werk van TIE en van andere Chileense organisaties is de democratie. Alle andere organisaties in Chili komen voort uit politieke partijen. Zij zijn niet echt geïnteresseerd in de participatie van de arbeiders. Het gaat hun er meer om mensen te rekruteren voor hun eigen partij of politieke stroming. Wij gaan uit van het principe van de omgekeerde driehoek: de besluiten worden genomen door de werknemers en de leiders/kaderleden voeren uit wat door het gehele personeel is besloten. Andere organisaties proberen de “dirigentes” (gekozen kaderleden) juist uit de vakbeweging te trekken en binnen hun eigen partij op te nemen. Wij proberen de “dirigentes” te overtuigen van het belang van democratie en wij helpen hen om hun collega-werknemers actief te betrekken bij hun werk. Wij scholen de activisten bijvoorbeeld in het werken met commissies en overtuigen hen van het belang om hun vakbond te versterken. Wij nodigen ze uit op de vergaderingen van andere vakbonden die al succesvol werken. Commissies zijn een soort werkgroepen die bepaalde activiteiten voor alle werknemers organiseren. Bijvoorbeeld een sportcommissie of een scholings-commissie. Op deze manier wordt een grotere groep werknemers actief en de “dirigente” staat niet meer alleen. Zo krijgt de vakbond een eigen leven en gaan veel meer mensen actief deelnemen aan activiteiten.

Het grootste probleem van de Chileense vakbeweging vormt de lage organisatiegraad (9%). Dit komt door de angst die mensen hebben om vakbondslid te worden, de intimidatie door het management en de angst om hun werk te verliezen. Eén van de zwaktes van de Chileense vakbeweging is de ‘atomisering’ op de werkplek. De mensen zijn geïsoleerd en verdeeld en daarom erg vatbaar voor de ideologie van het management. Door onze manier van werken breken wij met dit isolement. De Chileense wet verplicht werknemers direct met de eigen werkgever te onderhandelen. Het percentage dat werkt via koppelbazen en uitzendbureaus is erg hoog. Deze mensen is het verboden per sector of fabriek te onderhandelen, dat mag alleen per uitzendbureau. Als de mensen bij 20 verschillende uitzendbureaus werken moeten zij zich dus in 20 vakbonden organiseren. In Chili zijn 700.000 georganiseerde werknemers en 18.500 vakbonden die allemaal individueel onderhandelen (gemiddeld 40 werknemers per vakbond).

Wij hebben nu een grote basis van “dirigentes” die ons kennen. Zij brengen anderen aan die ook scholing willen. Wij hebben een programma van permanente scholing, met regelmatig cursussen en workshops. De workshops gaan over concrete onderwerpen. Daarnaast begeleiden wij de vakbondsleden. Wij gaan mee naar hun vergaderingen en geven hun ideeën. Wij kunnen de wet niet veranderen maar wij bieden concrete ideeën (bijvoorbeeld de vorming van coördinaties) om toch samen te kunnen werken en tot eenheid te komen. Wij bevorderen ook de solidariteit door workshops over bijvoorbeeld onderhandelingen te organiseren en daar nodigen wij ervaren mensen voor uit. Of workshops over de geschiedenis van de vakbeweging, zodat mensen zien dat de vakbeweging niet altijd zo was als nu. Ook over economie of productie mapping. In de toekomst willen wij het aantal vakbondsleden verhogen en meer democratische vakbonden vormen in Chili.

Resultaten:

·       Er is nu een groep werknemers en kaderleden die regelmatig over dit soort thema’s praat.
·       Belangrijke vakbonden verdiepen het thema van participatie en democratie in hun bond.
·       Wij hebben een coördinatie van democratische vakbonden op nationaal niveau bereikt.
·       In een aantal bedrijven controleren de werknemers nu de productie. Een staking is daar niet meer nodig.
·       Het is gelukt met steun van een groot aantal andere vakbonden om een vakbond op te richten in het centrale magazijn van Wal-Mart (berucht om de fanatieke anti-vakbondshouding).”

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren