“Veiligheid is een lange termijn investering”

Printervriendelijke versieSend by email

Vervolgseminar Train the Trainer Belarus

 

In hetzelfde weekend dat de ramp in Japan plaatsvond, gaven twee Nederlandse kaderleden een seminar in Soligorsk, de Wit Russische stad waar de gevolgen van Tsjernobyl nog steeds aanwezig zijn. Ton en Wim vervolgden hun cursus over veiligheid en gezondheid op de werkvloer.

In the weekend that the disaster in Japan took place, two Dutch union activists gave a seminar in Soligorsk, the Belarussian town where the consequences of Tsjernobyl are still felt. Ton and Wim continued their course on health and safety.

 

De kaderleden Ton Kitzen en Wim Dekkers zijn als sinds 2009 actief met hun project “Train the Trainer” in Wit-Rusland (Belarus). Het doel van dit project, gefinancierd uit het Solidariteitsfonds van FNV Bondgenoten, is om leden van de Belarusian Congress of Democratic Trade Unions (BKDP) te leren meer structuur aan te brengen op het gebied van arbeidsveiligheid en gezondheid. Eind 2010 bespraken Ton en Wim met de deelnemers welke risico’s prioriteit zouden krijgen in vervolgseminars. Op 12 en 13 maart vond het eerste vervolgseminar plaats in de mijnindustrie stad Soligorsk. Het hoofdthema was dit keer ‘heatstress in mines’.  

De belangrijkste industrie in Soligorsk vormen de vier kalimijnen die de staat er exploiteert. Op vrijdag 11 maart kwamen de Nederlandse kaderleden er aan en ontmoetten zij de voorzitter van de onafhankelijke mijnwerkers vakbond Iwan, met wie zij het seminar bespraken.

Op zaterdagochtend kreeg de groep het bericht over de ramp in Japan te horen. Dit zorgde onmiddellijk voor een gesprek over de situatie in Japan en in Tsjernobyl in 1986. Die ramp heeft de omgeving van Soligorsk zwaar getroffen omdat de stad in een dal ligt en het gif, eenmaal neergedaald, niet meer weg gaat. Er stond tijdens de ramp een zuid-oosten wind die de radioactieve lucht meenam naar de omgeving van Soligorsk. Nog steeds is de radioactiviteit in de regio Soligorsk even hoog als vlak na de ramp, het zout uit Soligorsk dat in dagbouw wordt gewonnen is nog altijd zeer besmet en nog altijd hebben kinderen veel medische problemen: hoofdpijn, keelpijn en zwakke botten.

Heat stress in mijnen

Het seminar telt dit keer 15 personen waarvan 5 vrouwen en  een aantal jonge mijnwerkers. Onder hen zijn veiligheidsinspecteurs en -instructeurs, vakbondsvoorzitters van mijnen, en vakbondsleiders. Ton en Wim zijn blij met de vrouwelijke deelnemers, want het is niet altijd makkelijk hun erbij te betrekken. Zij werken onder andere in de kinderopvang van de mijnen, of zijn lid van het vrouwennetwerk van BKDP.  

Omdat veel mijnwerkers in Soligorsk blijken te lijden aan de gevolgen van ‘heat stress’ beloofden Ton en Wim dit thema op te pakken. Soligorsk heeft ondertussen een veiligheidscommissie. Een inspecteur uit de stad vertelt de groep over de werkwijze en ervaringen van de commissie. Daarnaast legt één van de deelnemers aan de cursus uit hoe de cursus heeft geholpen de commissies op te bouwen.

“Ik heb de vice voorzitter van mijn vakbond verteld over het eerste Train the Trainer seminar. Ik gaf aan dat het nodig was om een commissie bestaande uit inspecteurs op te richten en hierin een uitvoerende raad op gebied van gender mee te nemen. We hebben de commissie opgezet en een actieplan gemaakt. We zijn nu bezig om met het ministerie te overleggen over meer veiligheidsinspecteurs in de chemie en meer geld voor training op dit gebied. Er is nu een discussie gaande met de staat om betere persoonlijke beschermingsmiddelen voor de werknemers in de chemie.”

Ton en Wim lichten toe dat ook in Nederland het veiligheidsdebat een ontwikkeling was. “Hoewel er nu veel discussie mogelijk is, zagen wij 35 jaar terug ook veel overtredingen. Langzaamaan kreeg men meer kennis over risico’s, en kregen we de veiligheidswet of ‘arbo-wet’. Het zogenaamde ‘ijsbergprincipe’, waarbij onder de oppervlakte liggende gevaren naar boven worden gehaald, deed zijn intrede.

Risico’s en geld

Een terugkerend probleem op het gebied van veiligheid in de mijnen in Soligorsk is dat veel om geld draait en werknemers risico’s nemen omdat hier geld tegenover staat. Ton en Wim houden echter vol dat als je veiligheid op de juiste manier toepast, er uiteindelijk nog meer geld verdiend kan worden. Veiligheid is dus een investering op de lange termijn

Dan starten Ton en Wim hun verschillende presentaties over ‘geluidsoverlast’, ‘de risico inventarisatie en evaluatie (RIE)’, ‘heat stress’, ‘explosiegevaar’ en leggen deze uitvoerig uit. Van elk thema gaan ze in op de voornaamste risico’s voor de werknemer, en de soorten bescherming die mogelijk zijn. Die beschermingsmaatregelen zijn veelal duur, maar daar ligt de rol van de commissie en de vakbond. Opnieuw benadrukken de Nederlandse experts dat bescherming zorgt voor een langer werkzaam leven wat uiteindelijk zwaarder weegt dan het profijt wat een werkgever heeft als hij werknemers zonder bescherming laat werken. Ook gaan ze in op het meten van risico’s en het belang daarvan. Ton en Wim leggen nog eens uit dat problemen die voor een werknemer gelden, zoals geluidsoverlast, problemen voor het hele bedrijf zijn. Het is daarom belangrijk dat de vakbond achter de werknemers staat.

Op zondag start het seminar met een presentatie over gevaarlijke stoffen en explosiegevaar, waarna overgegaan wordt op veiligheid en gezondheid in verband met zwangerschap. De vrouwen in het seminar vinden dit erg belangrijke informatie en vragen om er meer aandacht aan te geven. Ook gaan zij in op het hoofdthema “heat stress in mijnbouw”. De presentatie maakt veel hevige discussies los. Ton en Wim leggen de Wet Bulb Globe Tempeture (WBGT) index uit als een goede maatstaf om gevaar te bepalen.

Tevreden deelnemers

De deelnemers zijn bij afloop wederom erg tevreden over het seminar. Een vrouw geeft aan: “veiligheid en zwangerschap was een ‘eye-opener’. We hebben veel behoefte aan alles wat we hier horen. Ton en Wim brengen ons op een hoog niveau op gebied van veilige werken.” En een mijnwerker zegt: “Mijn vader werkte in de mijnen en is vroeg gestorven. De goede man had werkelijk alle gebreken toen hij 50 was. Hij was nagenoeg blind, kon niet meer horen en had zware silicose. Ik heb hier zoveel kennis opgedaan en ik wil het voorbeeld van mijn vader niet volgen.” De informatie geeft de deelnemers bovendien handvatten om aan de slag te gaan met de verbetering van veiligheid op de werkvloer. “In de mijnen zijn de risico´s een combinatie van factoren en ik heb nu geleerd hoe ik dit beter kan aanpakken.”

Momenteel onderhandelen Ton en Wim over enkele seminars. Ze hopen er nog minimaal twee maar misschien zelfs vijf te kunnen geven.

More About Us

       

 
 
Inhoud syndiceren